เรื่องราวของ สาวน้อยขายน้ำเก๊กฮวย


..........มีเด็กสาววัยรุ่นขายน้ำเก๊กฮวย คนหนึ่ง เธอ มีหน้าตาผิวพรรณงดงาม น่ารักน่าหลงมากๆ ...ชายหนุ่ม (หรือแม้แต่ผู้หญิงด้วยกัน) ไม่ว่าคนไหน เห็นหน้าตาของ เด็กสาวขายน้ำเก๊กฮวยคนนี้แล้ว ก็ต้องนึกรัก นึกชอบ หรืออย่างน้อยๆก็อดไม่ได้ที่จะต้องชายตามอง.ทุกครั้งที่เธอ นำน้ำเก๊กฮวยมาเดินเร่ขาย จะต้องมีบรรดาหนุ่มๆไม่น้อย ที่เหมาซื้อน้ำเก๊กฮวยของเธอครั้งละมากๆ หมดเงินกันคนละหลายสิบบาท ความจริงไม่ได้ซื้อเพราะ อยากจะดื่มน้ำเก๊กฮวย แต่ ซื้อเพราะ ความเสน่หา ในตัวแม่ค้าสาว คนนี้เสียมากกว่า

.แต่สำหรับ คนที่มองเห็น และเข้าใจอิทัปปัจจยตา จนเกิดปัญญาเห็นธรรม สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ว่าเป็นเพียงธรรมดา ธรรมชาติ เขาจะไม่ถูกกิเลสกามารมณ์เข้าครอบงำจนรู้สึกหลงใหล หลงรัก เด็กสาวขายน้ำเก๊กฮวยคนนี้เลย

การมองเห็นอิทัปปัจจยตาในตัวเด็กสาวผู้นี้ คือมองในแง่ของ พืชนิยาม ว่า เป็นธรรมชาติ ของสิ่งมีชีวิตทั่วๆไปที่มียีนส์เด่น เป็นเหตุปัจจัย ซึ่งในโลกนี้ ก็มีคนที่มีคุณลักษณะเช่นนี้อยู่ทั่วไป แล้วก็รู้สึกว่า “มันเป็นเช่นนั้นเอง” ไม่ใช่สิ่งที่วิเศษอะไร ไม่ต้องไปตีค่าให้สูงส่งดีเลิศ จนเป็นเหตุให้ตัวเราเอง เกิดกิเลส อยากมีอยากได้อยากเป็น อยากครอบครอง (เรือนร่าง)

มองในแง่ของ กรรมนิยาม ว่า เขาทำกรรมด้านดี เป็นเหตุปัจจัย เขาจึงได้รับ วิบาก ที่ดีอันเป็นผล สรุปแล้ว ก็คือความเป็นไปตามธรรมดา ของ กฎแห่งกรรม กรรมวิบาก แล้วก็รู้สึกว่า มันเป็นเช่นนี้เอง ไม่ได้มีความพิเศษอะไร ไม่ต้องไปตีค่าสิ่งที่เห็นให้สูงส่งดีเลิศอะไร
มองในแง่ ธรรมนิยาม มองว่า สิ่งที่เห็น เรือนร่างที่เห็น ก็เป็นเพียงสิ่งหนึ่ง ที่หนีไม่พ้นกฎไตรลักษณ์ ไม่คงทนถาวร สุดท้ายก็ต้องเปลี่ยนแปลง เสื่อมโทรม เสื่อมสลายไปตามวัย เมื่อเห็นเช่นนี้ ก็ รู้สึกว่า มันเป็นเช่นนั้นเอง อ๋อ สุดท้ายมันเป็นเช่นนั้นเอง ไม่ได้ดีเลิศน่าหลงใหล น่าครอบครองแต่อย่างใด

ในแง่ของ จิตนิยาม (ของตัวเราเอง) มองเห็นว่า ถ้าไม่เข้าใจ ไม่เห็นความเป็นไปตามธรรมดาของ นิยามทั้ง 3 ข้างต้นแล้ว เราก็จะเกิดกิเลสที่ชื่อว่า “หลง” เราจะถูกความหลงมันครอบงำ แล้วทำให้เกิดความเห็นผิด เห็นว่า เรือนร่างนั้น รูปร่างหน้าตานั้น เป็นสิ่งสวยงาม เป็นสิ่งวิเศษ เป็นสิ่งที่น่าหลงใหล น่าจะได้มาครอบครอง แล้วก็เกิดทุกข์ เกิดความร้อนในใจตามมาอีกสารพัด

กลับกัน ถ้าเข้าใจ และ มองเห็นความเป็นไปตามธรรมดา ของนิยามทั้ง 3 อย่าง(พืชนิยาม กรรมนิยาม ธรรมนิยาม) แล้วก็ทำให้เห็นถูกต้องตามจริงในนิยามทั้ง 3 แล้วก็ ไม่เกิดไปหลงรัก หลงใหล ในรูปในเรือนร่างนั้น .ไม่เกิดรู้สึกว่าจะต้องเข้าไปใกล้ชิด เข้าไปผูกพัน เข้าไปครอบครอง ก็สามารถนิ่งสงบ ไม่เกิดทุกข์ ไม่เกิดความร้อนในใจ

...........แล้ว กฏอิทัปปัจจยตา คือ อะไร

.........ตอบ .......กฏอิทัปปัจจยตา ก็คือ

........................................................อิทัปปัจจยตา กฎสูงสุด ที่สามัญที่สุด .....................

.......................ทุกสรรพสิ่งในธรรมชาติ ตั้งแต่ระดับที่เล็กที่สุดอย่าง ควอนตัม ไปจนถึง ใหญ่สุดอย่าง จักรวาล ล้วนอยู่ภายใต้ กฎเกณฑ์อย่างเดียวกัน กฎเกณฑ์นี้ จึงเป็น กฎสูงสุด ที่ควบคุมสภาวะธรรมชาติทั้งปวง แต่ ขณะเดียวกัน กฎเกณฑ์อันนี้ มันก็หาใช่ปรัชญาที่ลึกซึ้ง สูงส่งที่ยากแก่การเข้าใจประการใด ..............กลับกัน .........มันเป็นกฎเกณฑ์ที่ธรรมดาที่สุด เป็นธรรมชาติ เป็นสามัญที่สุด ซึ่งพบเห็นได้ในทุกๆที่ นำมาใช้อธิบายทำความเข้าใจเรื่องราวต่างๆ และความเป็นไปของสรรพสิ่งทั้งปวงได้อย่างเป็นธรรมดา ธรรมชาติมากที่สุด ............กฎที่ว่านี้ คือ “กฎ อิทัปปัจจยตา”
.............................
.........................กฎอิทัปปัจจยตา ..............คือ กฎเกณฑ์ที่อธิบายความเป็นเหตุปัจจัย .....กับ “ผล” อันเกิดจากเหตุปัจจัย ..............อธิบายความสัมพันธ์ ระหว่าง “เหตุ” กับ “ผล” ......ความเป็นปัจจัยกัน และ กัน ระหว่างเหตุ กับ ผล .................กฎอิทัปปัจจยตา ..........มีหลักอยู่ว่า

...........................เมื่อมีสิ่งนี้ (เหตุ) เป็นเหตุปัจจัย ...................สิ่งนี้ (ผล)จึงเกิดขึ้น
..........................เมื่อมีสิ่งนี้(เหตุ) ............................................สิ่งนี้(ผล)จึงมี

.....................เมื่อไม่มีสิ่งนี้(เหตุ)เป็นเหตุปัจจัย ........................สิ่งนี้(ผล)จึงไม่มี
.....................เมื่อสิ่งนี้(เหตุ)ดับไป.............................................สิ่งนี้(ผล)ก็ดับไปด้วย

..........การอธิบาย กฎ.อิทัปปัจจยตาในลักษณะของการเป็น กระแส
............................เมื่อมีสิ่งนี้เป็น(เหตุ)ปัจจัย จึงทำให้เกิดสิ่งนี้(ผล) .............และ ผลที่เกิดขึ้นนี้ ก็กลายเป็นเหตุ ปัจจัย ให้เกิด(ผล)อีกสิ่งหนึ่ง .........เป็นกระแสต่อเนื่อง ยาวไปเรื่อยๆ ............เป็นกระแสอิทัปปัจจยตา สายเกิด

..............................เมื่อสิ่งนี้(เหตุ)ดับไป ..............สิ่งนี้(ผล)จึงดับไปด้วย ...........และ สิ่งที่เป็นผล ที่ดับไปนี้ ......ก็กลายเป็นเหตุให้อีกสิ่ง ต้องดับตามไปด้วย ต่อเนื่องกันไปเป็นลูกโซ่ เป็นกระแสอิทัปปัจจยตา สายดับ

.................การอธิบาย กระแสอิทัปปัจจยตา ในทางธรรม ......... ก็มี 2 ฝ่าย
.........กระแสอิทัปปัจจยตา ฝ่ายสมุทยวาร (สมุทัย) เป็นกระแสอิทัปปัจจยตา ที่ก่อให้เกิดทุกข์
........กับ กระแสอิทัปปัจจยตา ฝ่ายนิโรธวาร (นิโรธ) เป็นกระแสอิทัปัจจยตา ที่เป็นไปในทางดับทุกข์

..................การนำ กฎอิทัปปัจจยตา มาอธิบาย ในเรื่องราวทางโลก
..........ก็มี 2 กระแส
...กระแสอิทัปปัจจยตา ที่เป็นสัมมาปฏิปทา ....... เป็นกระแสที่ก่อให้เกิดความเจริญก้าวหน้า ความผาสุก นำไปสู่สิ่งที่ดีขึ้น นำไปสู่ประโยชน์สุข (เช่น แนวทางเศรษฐกิจพอเพียงฯลฯ)
.........กับ
...กระแสอิทัปปัจจยตา ที่เป็น มิจฉาปฏิปทา .......... เป็นกระแสที่นำไปสู่ความเสื่อมโทรม ล่มสลาย นำไปสู่ความเลวร้าย และก่อให้เกิดโทษเกิดทุกข์ (เช่น แนวทางทุนนิยมสามานย์ หรือลัทธิบริโภคนิยมอย่างสุดขั้ว )

................กฎอิทัปปัจจยตา ........คือ กฎสูงสุดในสภาวะธรรมชาติที่เป็นสังขตธรรมทั้งหมด เป็นกฎที่ควบคุม บงการ และใช้อธิบายความเป็นไป ความเคลื่อนไหว เปลี่ยนแปลง และปรุงแต่งของสภาวะธรรมชาติทั้ง 5
.........1) อุตุนิยาม - สภาวะธรรมชาติทั้งปวงของสิ่งที่ไม่มีชีวิต (เช่น สสาร พลังงาน ดินฟ้าอากาศ สุริยจักรวาล ฯลฯ)
.........2) พืชนิยาม – สภาวะธรรมชาติทั้งปวงของสิ่งที่มีชีวิต
.........3) จิตนิยาม – อธิบายสภาวะธรรมชาติทั้งหมดของจิต
.........4) กรรมนิยาม – อธิบายธรรมชาติของกรรม กรรมวิบาก กฎแห่งกรรม
.........5) ธรรมนิยาม – อธิบายสภาวธรรมทั้งหลาย ที่มีอยู่ในธรรมชาติ เช่น ไตรลักษณ์ อิทัปปัจจยตา(ในฐานะสิ่งที่ต้องเป็นไปตามกฎอิทัปัจจยตา) ฯลฯ

พุทธปรัชญาเรื่องอิทัปปจัจจยตาหรือปฏิจจสมุปบาทอธิบายทุกเหตุการณ์ในโลก ตั้งแต่ปรากฏการณ์ทางกายภาพของทั้งสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต การวิวัฒนาการและการเสื่อมสลายของโลก กลุ่มเหตุปัจจัยที่รวมตัวกันเป็นกฏธรรมชาติในรูปแบบต่างๆนั้น เรียกว่านิยาม 5 ชนิดอันได้แก่
1.อุตุนิยามะ คือ กฏของกระบวนธรรมทางกายภาพที่ไม่มีชีวิต หรือ กฏของเหตุปัจจัยที่เกี่ยวกับอุณหภูมิอันทำให้เกิดปรากฏการณ์ทาง ลม ฟ้า อากาศ ฤดูกาล
2.พีชนิยาม คือ กฏของกระบวนธรรมทางธรรมชาติที่มีชีวิต เช่น การสืบพันธ์และพันธุกรรม
3.จิตตนิยาม คือ กฏของกระบวนธรรมทางชีวิตในด้านจิตใจ ได้แก่การทำงานของจิต
4.กัมมนิยาม คือ กฏของพฤติกรรมมนุษย์ กระบวนการให้ผลของกรรมและกระบวนธรรมทางสังคม
5.ธัมมนิยาม คือ กฏอันเป็นกฏธรรมชาติของความสัมพันธ์ของสิ่งต่างๆครอบคลุมกระบวนธรรมในทุกข้อ
เนื่องจากกฏทั้ง5นี้ครอบคลุมทุกปรากฏการณ์ในจักรวาล ดังนั้นการรู้ปฏิจจสมุปบาทก็คือการรู้ความจริงนั่นเอง

เดี๋ยว วันหลังจะมาต่ออีก .............

Mr.K.Cheng Gong (จิ้งจอกหน้าหยก เซียวอิงจวิ้น)

น้องเมย์

ฟันธง !!!

555+

สุดยอด ....

จิ้งจอกหน้าหยก