แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . .
ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . .
ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง "คน"

อาจมีหลายครั้ง . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ
ที่อีกคน ทำอย่างนั้น . . . อย่างนี้
หรือ พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ

แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . .
หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง
หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ
จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า

จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . .
เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ
และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน

การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น
เราต้องไม่ลืมไปว่า . . .
คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป

อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย
กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . . แง่เสีย
เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน
เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน . . . นาน

เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
หากจะเก็บความรู้สึก เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้
แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป

อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่
กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน
กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ
และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม?